skip to Main Content

Poverty and domestic violence: wicked bedfellows

In August, UN Special Rapporteur on Extreme Poverty and Human Rights, Professor Philip Alston, conducted a country visit to Malaysia. It may have seemed an unlikely choice, given Malaysia’s significant economic growth in recent years and low official poverty rate, and yet it was evident that lurking below a rosy narrative was a darker reality for millions of Malaysian residents.

One often overlooked aspect of poverty is its relation to domestic violence. Although domestic violence can happen to persons from any background, poverty and domestic violence are mutually reinforcing. To break the cycle of domestic violence and poverty, the government must allocate resources for domestic violence shelters and support services, as well as social services for individuals in need.

During Professor Alston’s visit to Kuala Lumpur, Women’s Aid Organisation (WAO) hosted a discussion on the relationship between the two social phenomena of poverty and domestic violence, giving survivors of domestic violence who came from poverty a platform to share their lived realities with the Special Rapporteur.

Poverty perpetuates domestic violence 

During the discussion with Professor Alston, one survivor, Siti, shared her experience of living in poverty since the day she was born. After Siti’s first husband passed away, she remarried, only to find out that her husband abused drugs and alcohol and robbed to earn a living. In the rural area where Siti was from, poverty is a norm, as is substance abuse.

Siti’s husband abused her regularly, and because of both the poverty and the domestic violence, Siti’s daughter dropped out of school when she was 14 years old. After Siti and her children came to WAO for shelter, Siti struggled to get a job that paid enough to support herself and her children. Siti’s daughter has given up hope that she can succeed academically, and now aims to get vocational skills training to help bring her family out of poverty.

Siti’s experience exemplifies how poverty creates aggravating circumstances for violence and presents barriers to escaping abuse. For example, although factors such as economic stress and drug abuse (both commonly associated with poverty) are not themselves the cause of domestic violence, they can contribute to or exacerbate the violence.

Poverty also makes it harder for women to escape domestic violence, since when a woman is completely financially dependent on her abuser, leaving simply is not an option if she has no other way to provide food and shelter for herself and her children.

Domestic violence perpetuates poverty

At the same time as poverty perpetuates domestic violence, domestic violence also perpetuates poverty by hindering women’s financial independence and creating new cycles of poverty for children.

In the case of Kate, another survivor of domestic violence, her husband prevented her from working outside the home. This itself was one component of the abuse Kate endured, and made Kate and her four children entirely dependent on her abusive husband. Kate’s economic dependence was compounded by the social isolation that often marks domestic violence situations.

Domestic violence also perpetuates and creates new cycles of poverty, particularly for children. Child survivors of domestic violence often experience disruptions to their education. This results in child survivors falling behind in school, under-performing academically, or even dropping out altogether, as in the case of Siti’s daughter.

The effects of such educational upheaval are not limited to childhood, but continue on into adulthood, when the survivor’s earning capacity and overall economic prospects are diminished.

Domestic violence shelters and related services are critical in breaking the cycles of domestic violence and poverty

Professor Alston’s visit to WAO highlighted a critical component of the solution to breaking the cycles of both domestic violence and poverty: the availability of domestic violence shelters and related services for survivors.

Whether the domestic violence is the root cause of the poverty, or the pre-existing condition of poverty perpetuates the domestic violence – interventions to domestic violence are fundamental.

This is underscored by the case of Yasmin, who endured 12 years of abuse by her husband. During this time, Yasmin lost all financial and social support from her family and friends. When she decided to leave her husband, she could not even afford to buy food. The shelter, protection, and support Yasmin received from WAO allowed her to search for a job to support herself and her children and to eventually become independent.

Similarly, May, who was the foreign spouse of a Malaysian man, was entirely dependent on her abusive husband. After four years of physical, verbal, and sexual abuse, May finally left her husband and sought help from WAO to return to her home country.

Without being able to access shelter and accompanying social work support, Yasmin and May may have been unable to leave their abusers, forced to return to them, or had no choice but to live on the streets.

Professor Alston’s visit to Malaysia helped draw attention to the reality that poverty is in fact far more prevalent in the country than is often acknowledged. It also highlighted that the implications of poverty can be even more harmful for women and children, such as when poverty perpetuates domestic violence.

To combat these two phenomena, the government must allocate greater resources towards dedicated domestic violence shelters and support services, as well as to social safety nets and poverty reduction programmes for low-income communities.

More information is available in WAO’s full policy brief.


Kemiskinan dan keganasan rumah tangga: gandingan berbahaya

Pada bulan Ogos, Pelapor Khas PBB mengenai Kemiskinan Tegar dan Hak Asasi Manusia, Professor Philip Alston, telah menjalankan lawatan ke negara Malaysia. Ianya kelihatan seperti pilihan yang aneh dengan perkembangan ekonomi Malaysia yang signifikan sejak beberapa tahun ini serta kadar kemiskinan rasmi yang rendah, akan tetapi masih membuktikan naratif terselindung mengenai realiti buruk dalam kalangan jutaan rakyat Malaysia.

Satu aspek yang sentiasa terlepas dari pandangan dalam menilai kemiskinan adalah hubungannya dengan keganasan rumahtangga. Walaupun keganasan rumahtangga boleh berlaku kepada sesiapa pun tanpa mengira latar belakang, kemiskinan dan keganasan rumahtangga adalah saling berhubungkait. Bagi memecahkan kitaran keganasan rumahtangga dan kemiskinan, kerajaan perlu memperuntukkan sumber bagi rumah perlindungan keganasan rumahtangga dan perkhidmatan sokongan, serta perkhidmatan sosial bagi individu yang memerlukan.

Ketika lawatan Professor Alston ke Kuala Lumpur, Pertubuhan Pertolongan Wanita (WAO) telah mengadakan perbincangan mengenai hubungkait antara dua fenomena sosial, iaitu kemiskinan dan keganasan rumahtangga sekaligus menyediakan platform kepada mangsa keganasan rumahtangga yang datang dari latar belakang kemiskinan untuk berkongsi realiti hidup mereka bersama Pelapor Khas PBB.

Kemiskinan meruncingkan keganasan rumah tangga

Ketika perbincangan Bersama Professor Alston. Salah seorang mangsa, Siti, berkongsi pengalaman hidup dalam kemiskinan sejak dari lahir. Setelah suaminya meninggal dunia, Siti berkahwin semula dan kemudian menyedari bahawa suaminya menagih dadah dan arak serta merompak. Di kawasan pedalaman dari mana Siti berasal, kemiskinan adalah satu kebiasaan, seperti mana juga penyalahgunaan dadah.

Suami Siti menderanya dengan kerap, dan oleh kerana kemiskinan dan juga keganasan rumah tangga yang berlaku, anak perempuan Siti terpaksa berhenti bersekolah semasa umurnya 14 tahun. Setelah Siti dan anak-anaknya datang ke rumah perlindungan WAO, Siti mengalami kesukaran untuk mendapatkan pekerjaan yang menawarkan gaji yang mencukupi untuk menyokong dirinya dan anak-anak. Anak perempuan Siti telah pun berputus asa dengan masa depan akademiknya dan kini berharap untuk mendapatkan latihan kemahiran vokasional untuk membantu keluarganya keluar dari kepompong kemiskinan.

Pengalaman Siti membuktikan bagaimana kemiskinan telah mengakibatkan keadaan buruk yang menyumbang kepada keganasan serta menghalang mereka daripada lari daripada penderaan. Contohnya, walaupun faktor-faktor seperti tekanan ekonomi dan penyalahgunaan dadah (kedua-duanya berkait rapat dengan kemiskinan) bukanlah sebab utama kepada keganasan rumahtangga, tetapi kedua-duanya juga boleh menyumbang atau memburukkan lagi keadaan keganasan rumahtangga.

Kemiskinan juga membuatkan wanita lebih sukar melarikan diri daripada keganasan rumahtangga kerana kewangan mereka bergantung sepenuhnya kepada pendera, lantas menyebabkan mereka tidak mempunyai pilihan lain untuk menyediakan makanan dan tempat tinggal buat dirinya dan anak-anak.

Keganasan rumahtangga meruncingkan kemiskinan

Pada masa yang sama apabila kemiskinan meruncingkan keganasan rumahtangga, keganasan rumahtangga turut meruncingkan kemiskinan dengan menjadi penghalang kepada kemandirian kewangan seseorang wanita lantas menghasilkan kitaran kemiskinan yang baru bagi kanak-kanak.

Dalam kes Kate, seorang lagi mangsa keganasan rumahtangga, suaminya telah menghalangnya daripada bekerja di luar rumah. Keadaan ini adalah salah satu bentuk penderaan yang terpaksa dihadapi oleh Kate, dan telah mengakibatkan Kate dan empat anaknya bergantung sepenuhnya kepada suaminya yang juga seorang pendera. Kebergantungan ekonomi Kate telah diakibatkan oleh pengasingan sosial yang menjadi tanda kepada situasi keganasan rumahtangga.

Keganasan rumahtangga turut meruncingkan dan mencipta kitaran kemiskinan yang baru, terutamanya bagi anak-anak. Kanak-kanak dalam situasi keganasan rumah tangga kebiasaannya mengalami gangguan dalam pembelajaran mereka. Ini mengakibatkan mangsa kanak-kanak ketinggalan di sekolah, merosot dalam bidang akademik, malah ada yang berhenti bersekolah sepertimana dalam kes Siti.

Kesan-kesan gangguan dalam pembelajaran ini bukan hanya terhad kepada zaman kanak-kanak mereka, malah akan berlarutan sehingga mereka dewasa, apabila mangsa tidak berupaya untuk mencari pendapatan sendiri dan prospek ekonomi mereka secara keseluruhannya akan menjadi lebih buruk.

Pusat perlindungan keganasan rumahtangga dan perkhidmatan-perkhidmatan yang berkaitan adalah kritikal dalam memecahkan kitaran keganasan rumahtangga dan kemiskinan

Lawatan Professor Alston ke WAO telah memfokuskan komponen kritikal dalam mencari penyelesaian untuk memecahkan kitaran keganasan rumahtangga dan kemiskinan: ketersediaan rumah-rumah perlindungan dan perkhidmatan-perkhidmatan yang berkaitan bagi mangsa.

Sama ada keganasan rumahtangga adalah penyebab utama kepada kemiskinan atau kemiskinan adalah keadaan yang wujud bersama dan memburukkan keganasan rumahtangga, intervensi dalam isu keganasan rumahtangga amat penting.

Ini telah digariskan di dalam kes Yasmin, yang telah bertahan dengan penderaan selama 12 tahun oleh suaminya. Ketika itu, Yasmin telah kehilangan kesemua sumber kewangannya serta sokongan sosial oleh keluarga dan kawan-kawannya. Apabila beliau memutuskan untuk meninggalkan suaminya, Yasmin malah tidak berkemampuan untuk membeli makanan. Rumah perlindungan serta bantuan yang telah diterima dari WAO membolehkan Yasmin mencari pekerjaan bagi menyara dirinya serta anak-anak dan akhirnya kini sudah mampu untuk berdikari.

Dalam kes yang seakan sama, May, seorang warga asing yang berkahwin dengan lelaki warga Malaysia, telah berjaya melepaskan diri sepenuhnya daripada suami yang menderanya. Setelah empat tahun didera secara fizikal, emosi dan juga seksual, May akhirnya meninggalkan suami dan meminta bantuan WAO untuk pulang ke negara asalnya.

Tanpa akses kepada rumah perlindungan dan sokongan sosial, Yasmin dan May tidak akan berjaya meninggalkan suami yang mendera mereka, lantas terpaksa untuk kembali kepada suami dan tiada pilihan lain selain daripada tinggal di tepi jalan.

Lawatan Professor Alston ke Malaysia telah membantu untuk menarik perhatian kepada realiti kemiskinan di dalam negara yang sebenarnya lebih berleluasa berbanding apa yang diumumkan. Ini juga telah memberi fokus kepada implikasi-implikasi kemiskinan yang lebih membahayakan wanita dan kanak-kanak, sepertimana kemiskinan meruncingkan keganasan rumahtangga.

Bagi menangani kedua-dua fenomena ini, kerajaan harus memperuntukkan sumber yang lebih banyak kepada rumah perlindungan keganasan rumahtangga dan juga perkhidmatan sokongan, serta bantuan keselamatan sosial dan program-program membasmi kemiskinan bagi komuniti berpendapatan rendah.

Maklumat lebih lanjut boleh didapati di maklumat polisi penuh WAO.








西蒂的丈夫经常虐待她。因为贫穷和家暴,她的女儿在14岁那年就辍学。西蒂与孩子来到妇女援助组织寻求庇护后,西蒂挣扎着寻找能够养家活口的工作。她的女儿本已经放弃了学业, 现时却计划接受技职训练,以帮助她的家庭脱离贫穷。


















This Post Has 0 Comments

Leave a Reply

Back To Top